Brigitte Grouwels wil sportievere Brusselse migrantenvrouwen

BRUSSEL – We moeten Brusselse allochtone vrouwen aansporen meer te sporten, om zo hun integratie in de hoofdstad te bevorderen. Dat stelt althans Brigitte Grouwels, Vlaams en Brussels volksvertegenwoordigster voor de CD&V. Het idee dat sport kan bijdragen tot de integratie van allochtone vrouwen is niet nieuw en heeft al tot bescheiden resultaten geleid, maar niet alle betrokkenen reageren even enthousiast.

In Brussel is er volgens Grouwels nog veel werk aan de winkel, wat de integratie van migrantenvrouwen betreft. Vandaag wonen in onze hoofdstad vrouwen van meer dan 150 verschillende nationaliteiten. Grouwels vindt dat de allochtone vrouwen speciale aandacht verdienen. "Ik wil niet vervallen in stereotypen, maar we moeten erkennen dat deze vrouwen zich vaak in een zeer kwetsbare situatie bevinden." Ze wil allochtone vrouwen voldoende kansen bieden om zich te ontplooien en op een gelijkwaardige manier deel te nemen aan de samenleving. "Sport is daarvoor een geschikte activiteit, het is een opstap voor sociaal contact", aldus Grouwels. De CD&V-politica noemt onder andere zwemmen en fietsen geschikte ‘integratiesporten’. "Het gaat vooral om bewegen en niet om topsport. De belangrijkste begrippen zijn ontmoeting en integratie."

Hoofddoek

Jasmine Choua – een half-Marokkaanse studente in Brussel die al jaren volleybal speelt – is het hier niet mee eens. "Ik hoop dat veel vrouwen inderdaad op dit initiatief zullen ingaan, maar ik denk dat sporten niets gaat veranderen aan het integratieprobleem. Arbeid, huisvesting, onderwijs, dáár moet iets aan gedaan worden." Choua vreest ook dat het initiatief zijn doelgroep zal missen. "Je zult eerder allochtone vrouwen aanspreken die geen integratie meer nodig hebben, dan meer traditionele vrouwen met een hoofddoek bijvoorbeeld. Zie je trouwens al een vrouw met hoofddoek volleyballen?" Voor vrouwen met een hoofddoek liggen bepaalde sporten inderdaad moeilijk. "Zij mogen of willen in principe hun schoonheid niet ostentatief tonen. Sporten mag, maar dan wel gescheiden van mannen", bevestigt Fouad Gandoul. Gandoul – een Marokkaan van de tweede generatie – is pas getrouwd. Hij heeft er geen probleem mee dat zijn eveneens Marokkaanse echtgenote zou sporten, "maar liefst niet bij mannen". Is er wel sprake van integratie als het sporten beperkt blijft tot een onderonsje van allochtone vrouwen? Grouwels vindt alvast van wel. "Het is voor bepaalde doelgroepen zó dat je vanuit een beschermde omgeving van vrouwen onder elkaar een heel belangrijke stap kan zetten naar de buitenwereld."

Integratiesportdagen

Het idee van sport als integratieactiviteit voor migrantenvrouwen is niet nieuw. Het Commissariaat-Generaal voor de Bevordering van de Lichamelijke Ontwikkeling, de Sport en de Openluchtrecreatie (Bloso) organiseerde in 1993 al een landelijke sportdag voor migrantenmeisjes. Ondertussen heeft Bloso zijn aanpak gedecentraliseerd. Het organiseert nu jaarlijks in samenwerking met een aantal regionale integratiecentra ‘provinciale integratiesportdagen’. De bedoeling van deze sportdagen is vrouwen tegelijkertijd kennis te laten maken met verschillende bevolkingsgroepen en sporttakken. In het Limburgse Meeuwen-Gruitrode vindt op 9 december de elfde ‘Limburgse vrouwensportdag’ plaats. Organisatrice Ilse Meermans bevestigt het succes van het jaarlijkse initiatief. "Aan de allereerste sportdag namen 150 allochtone vrouwen deel. Vorig jaar hadden al we meer dan 400 deelneemsters, waarvan ongeveer 70% allochtone vrouwen tussen de 18 en 70 jaar. Er waren zelfs een paar vluchtelingenvrouwen bij." Interessant detail: slechts een kleine minderheid van de vrouwen draagt een hoofddoek. Aanvankelijk hadden de vrouwen het er ook moeilijk mee dat de mannelijke diensthoofden van Bloso in de sportzaal aanwezig waren. "Maar daar maakt ondertussen bijna niemand nog een probleem van. We hebben zelfs al mannelijke lesgevers", zegt Meermans. Ze is er stellig van overtuigd dat Brigitte Grouwels met haar initiatief in Brussel evenveel succes zal boeken.

Fietsen

Daar is ook Loredana Marchi van Dar al Amal (‘het huis van de hoop’) uit Oud-Molenbeek zeker van. Dar al Amal organiseert al gedurende twintig jaar activiteiten voor de vrouwelijke allochtone bevolking van Brussel, vooral in de probleemwijken. Zij is enthousiast over de ideeën van Grouwels. "Sport is een zeer belangrijke activiteit voor vrouwen. Leren zwemmen of fietsen kan een grote psychologische stap vooruit zijn naar meer zelfvertrouwen en verantwoordelijkheid." Marchi ziet nog meer voordelen: sporten is gezond en bevordert ook de mobiliteit. "Fietsen maakt vrouwen mobieler in de grootstad. Het is heel belangrijk om ook in achtergestelde wijken specifiek voor bepaalde doelgroepen deze vorm van mobiliteit te lanceren, die gratis is en tegelijkertijd een middel tot integratie."

Marie Julie Vallé


naar boven - naar sport